au mitan
de la tempèsta
solara

un estòc

li sarri de
nogaus de
data
en lescas

defòra
l’arena
vira e rena
fòrça

ieu sos la tenda
entre duberta

mon còr
estòc

siáu ieu
tempèsta

siáu ieu
soleu

siáu ieu
data

e mon nogau
saup
totei tei bofadas
còr bossòla
saup

e mon dintre
saup
tei movements

e tu tanben
sabes
ont es la lava
ont es
lo centre de tot

au mitan
de ieu
còr assolat

la lava
ven dura

mai lo nogau
sempre
centre de tot
còr assadolat
tusta
en bofadas
pregondas
e lentas

armadura
entre duberta

sabes
siáu ieu
ola doçor
facha
per tu

siáu naissut
volcan
fugidís

ai creissut
mans e dets
de calor

ai viscut
cade dins la ròca
de la cala

meis ersas
t’an cuberta
coma doas
pèiras liscadas
per lo vent
dau soleu
milenari
eriam confonduts

lèu sos la tela
entre cuberta

man
desplegada
vela plena
dau vent d’arena
ma barca
nau reiala
per sortir
au jorn

Ja saps que marxaré

Del meu cos i Del soroll passat
Perquè jo
Sóc
El foc
De totes
Les calors
Commogudes
El foc
De totes
Les dolors
Conegudes
Jo
Nen de res
Gegant de lletres
Mel dolç i
Corall passat

Ja saps que marxaré